دلبرتوكلينوشتهٔ در سپتامبر 5, 2008 در 1:04 ب.ظ.

با سلام
بسيار خوشحالم كه كتابي را كه خواندم وبا خود عهد كردم كه شمارا هركجا باشيد پيداكنم وقدمي براي زنده كردن خاطرات شما بردارم امروز پس از 10 سال به نتيجه رسيد اما گويي حوادث روزگار موجب شد تا شما در سايت خود يادي از خبرنگاري كه روزي درخانه شمارازد وبعد پايه راه اندازي موزه،تجديد كتاب،زنده كردن موسيقي،انتشارفيلم وبقيه آنچه خودتان به خوبي مي دانيد ،نكرده ايد.
وخوشحالم كه براي كارهايي كه براي شما انجام دادم به شخصي هرگز تقاضاي مالي از شما نداشتم.انچه ادم ها را زنده نگه مي دارد عملكرد آنهاست.براي تان آرزوي بهروزي دارم.

  سامان شفیقنوشتهٔ در آوریل 5, 2009 در 1:48 ب.ظ.

سلام.

من کتاب سفرنامه برادران امید وار را از موزه آنها خریداری کردم. کتاب بسیار بسیار جالبی است.

  arezooنوشتهٔ در دسامبر 9, 2009 در 9:08 ب.ظ.

واقعا افتخار میکنم که هموطنانی همچون شما دارم,امیدوارم روزی از نزدیک شما را ملاقات کنم